تاجر: به کسی اطلاق می شود که مستقیم یا غیر مستقیم از طریق
معاملات به سود یا ضرر می رسد به شرطی که در این حین کالا یا خدماتی عرضه شود یا
رد و بدل شود.
مشتری: به شخصی گفته می شود که بنا به نیاز روزمره کالا یا
خدماتی را از یک تاجر یا یک کاسب خریداری کند به صورت مستقیم یا غیر مستقیم و در
قبالش (کالا و خدمات) بازپرداخت شود (پول ـ چک ـ سفته).
اشخاص حقوقی: به مجموعه ای گفته می شود که افرادی به صورت
منسجم یا غیر منسجم در مجموعه کالا یا خدماتی را تولید یا عرضه می کنند که این
مجموعه باید برای تاسیس یک شخص حقوقی موارد زیر باید رعایت شود:
1-
نام شرکت (سه تا چنج نام با سه کاراکتر می توانند انتخاب
کنند) اسم انتخابی سه سیلابه است مرتبط به آن کالا یا خدمتی که می خواهد عرضه شود.
2-
اساس نامه: شرح کامل فعالیتها و مواردی که قرار است شرکت
مذبور به آن بپردازد تا آنجایی که دولت به آن اجازه می دهد و ارائه دو دفتر معین
که در آن میزان فعالیتها ذکر می شود.
3-
میزان سرمایه شرکت: مثلاً 100 هزار تومان را به کمترین تا
بیشترین سهم تقسیم می کنند که کمترین آن صد سهم می باشد.
4-
مکان شخص حقوقی (شرکت / کارخانه): با اجازه دولت و مرتبط به
نوع فعالیت و ارائه خدمت می باشد.
فعالیت شرکت در حیطه اختیارات شروع می شود. طی یک دوره مالی
سود و زیان تعیین می شود و به دولت اظهار نامه مالیاتی ارائه می شود. اظهارنامه
باید منطقی باشد که مالیات تعلق می گردد اگر منطقی نباشد شرکت را با شرکت هم تراز
در نزدیکترین محل نزدیک به شرکت مقایسه کرده و مالیات همان شرکت را می گیرند.
قانون: هر کس حد و مرز مشخص خود را دارد (شخص حقیقی یا
حقوقی).
ورشکستگی: به ضرر مطلق ورشکستگی می گویند. به صورت واقعی یا
غیر واقعی.
اشخاص حقیقی: مستقل کار میکنند، وابسته به هیچ سازمان و
ارگانی نیستند و به صورت مستقل دربازارکارمیکنند، وابسته به دولت نیست که حتی
میتوانند بنگاه اقتصادی تشکیل دهند و فعالیتهای آنها به کسب و کارهای بزرگ نمی
رود.
اشخاص حقوقی: تجاری:
به شرکتهایی تعلق می گیرد که با مجوز دولت و تحت نظر دولت است.
خصوصی دولت: در ابتدا زیر نظر دولت است و بعد از آن شرکت به
مزایده می رسد و خصوصی شود.
اشخاص حقوقی: به شخص یا ارگان یا شرکت هایی که تحت نظر دولت
هستند کامل یا ناقص.
مهم ترین شرکت در بین شرکت ها شرکت تعاونی است.
انواع شرکتها:
1-
شرکت تعاونی
2-
شرکت تضامنی
3-
شرکت نسبی
4-
شرکت سهامی (سهامی خاص ـ سهامی عام)
5-
شرکت های چند ملیتی
6-
شرکت با مسئولیت محدود
7-
شرکت مختلط سهامی
هدف از تشکیل شرکت: افراد حقیقی بنا به دلایل زیر گرایش به
سمت حقوقی پیدا می کنند:
معتبر شدن (این اعتبار شامل اعتبار در بازار ـ اعتبار در
افزایش فروش ـ اعتبار در کسب درآمد ـ اعتبار در کسب مشتری ـ افزایش اعتبار ـ گرفتن
وام)
با توجه به محل زندگی و علاقه شغلی و تجربه کاری شرکتی را
به ثبت برسانید. راهنمایی مکان مرتبط به کار و محیط دارد ـ نیاز بازار یا منطقه ـ
اشباع نشدن کار ـ عرف جامعه آن را بپسندد ـ قانون پذیر باشد.
یکی از عوامل برای شرکت های صنعتی باید لحاظ شود این است که
در صورت امکان به جاده سراسری / بنادر ـ راه آهن / فرودگه نزدیک باشد.
مراحل قانونی ثبت یک واحد تجاری (شرکت):
1- نام تجاری شرکت
-
باید مرتبط به فعالیت داخل شرکت باشد
-
نام لاتین نباید باشد
-
3 سیلابه تا 5 سیلابه باشد
-
اسم مشترک یا مشابه با شرکت دیگری نباشد
-
مرجع تاییدیه اسامی شرکتها اداره ثبت اسناد است
-
برای نام شرکت باید 5 تا 1 اسم ر در فرم که مرتبط با موضوع
فعالیت باشد به ترتیب اولویت باشد ثبت اسناد به ترتیب اولویت باشد
-
دفتر روزنامه و دفتر کل مرحله بعدی است که به اداره دارایی
برده و دفاتر را پلمپ کرد
-
بعد از تایید شدن اسم هیات موسس انتخاب می شود (افرادی
باشند که کاردان باشند نسبت به موضوع شرکت ـ در صورت امکان معتبر باشند)
-
هیات موسس مجمع امور داخلی می گیرد که شامل مدیر عامل خزانه
دار ـ دبیر ـ بازرس و غیره را انتخاب می کند که آنها می آیند اساس نامه شرکت را می
نویسند ـ نام شرکت مثل شناسنامه شرکت است اما اساس نامه هویت داخل شرکت است که در
واقع حیطه اختیارات شرکت را بررسی می کند (داخلی ـ خارجی)
-
اساس نامه باید طوری تنظیم شود که به اشخاص حقوقی (شرکت)
اجازه معاملات، خرید و فروش کلیه امور تجاری داده شود پس در واقع مغز یک شرکت اساس
نامه آن است.
مواردی که در اساس نامه باید قید شود:
-
حیطه اختیارات اشخاص
-
قوانین و مقررات داخلی
-
مبلغ سرمایه اولیه
-
درصد سهم اشخاص، مکان شرکت
-
مدت انقضاء شرکت (معمولاً نامحدود می زنند)
-
تبصره ماده هایی که بایدذکر شود (درواقع انعطاف پذیری
قوانین و مقررات داخلی ، وقف دادن درشرایط خاص)
شرکت سهامی: شرکتی که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و
مسئولیت هر شخص در حد سهام و حدود مبلغ اسمی سهام است. شرکت سهامی در واقع شرکت
بازرگانی محسوب می شود مگر اینکه موضوع عملیات آن شرکت غیر این باشد شرکت سهامی بر
دو نوع است: سهامی عام و سهامی خاص.
سهامی عام: شرکتی است که موسسین مبلغی از سهام شرکت را به
مردم عرضه می کنند و شرکت سهامی عام تنها شرکتی است که وارد بورس می شود.
سهامی خاص: شرکتی است که بین عده به خصوص (محدود) سرمایه آن
تقسیم می شود و نمی تواند وارد تالار بورس شود. شرکت سهامی خاص می تواند بعد از
مدتی به شرکت سهامی عام تبدیل شود.
در شرکت سهامی خاص مبلغ سرمایه اولیه باید اول کار باشد اما
در سهامی عام می توان بعداً داد. دولت می تواند در هر دو دخیل باشد.
شرکت سهامی دارای ارکان زیر است:
1-
مجمع عمومی
2-
هیات مدیره
3-
مدیر عامل
4-
بازرس یا بازرسین
تفاوت عمده سهامی عام و سهامی خاص غیر از شرکت کردن در بورس
درسهامی عام تفاوت دیگرسهامی عام میتواند اوراق قرضه را با اجازه از بانک مرکزی می
تواند منتشر کند اما سهامی خاص نمی تواند.
مجمع عمومی: مجموع عمومی هیات موسس ـ مجموع عمومی سالیانه
(عادی) ـ مجموع عمومی فوق العاده
اولین مجمع در تشکیل شرکت مجمع عمومی هیات موسس است .
مجمع عمومی سالیانه مجمعی که با کل اعضا و سهامداران
مجمع عمومی فوق العاده: یکی از اختیارات بازرسی این است که
تقاضای مجمع عمومی فوق العاده کند که می تواند بررسی مسایل کنند. عزل فوری کسی و
نسب کسی یا شوک در صنعت در این مجمع است.
در شرکت سهامی خاص مجمع عمومی موسس می تواند باشد یا نباشد.
در مجمع عمومی سالیانه می توانند هیات مدیره را عزل یا نسب
کنند.
درشرکت سهامی خاص اعزای هیات مدیره میتواند حداقل سه
نفرباشد اما در شرکت سهامی عام می تواند 5 نفر باشد.
در شرکت سهامی چه خاص چه عام هیات مدیره نباید قرارداد
بیشتر از دو سال باشد.
اعضای هیات مدیره: رییس هیات مدیره ـ نایب رییس ـ منشی و
اعضای آن
شرکت با مسئولیت محدود: شرکتی که بین دو یا چند نفر در
رابطه با امور تجاری تشکیل می شود و هر یک از شرکا سرمایه آن بر حسب نقدینگی و بر
حسب پول است نه بر حسب سهم و با توجه به میزان سرمایه مسئول قروض و تعهدات شرکت
هستند.
در نام این شرکت حتماً عبارت (با مسئولیت محدود) حتماً باید
قید شود.
اگر شرکتی با ماهیت مسئولیت محدود باشد اما عبارت را قید
نکرد شرکت تضامنی می شود.
در شرکت با مسئولیت محدود سهم شرکا نمی تواند به شکل اوراق
قرضه باشد.
در شرکت با مسئولیت محدود در اساسنامه آن باید میزان سرمایه
اشخاص بر اساس پول نقید قید شود.
فرق شرکت سهامی با شرکت مسئولیت محدود: در سهامی هیات مدیره
از بین شرکا و به مدت دو سال است مگر تمدید شود اما در شرکت محدودیت افراد می
تواند از بین شرکا نباشد و مدت آن محدود نیست.
شرکت تضامنی: تحت اسم مخصوص برای امور تجارتی
ارکان شرکتها:
- مجمع عمومی: مجمع عمومی موسس ـ مجمع عمومی عادی (سالیانه)
ـ مجمع عمومی فوق العاده
- هیات مدیره
- بازرس
مجمع عمومی موسس از بین افراد شرکت تاسیس می کنند تشکیل می
شود تصمیمات اولیه شرکت در آن گرفته می شود.
مجمع عمومی عادی (سالیانه) و فوق العاده موارد مشترک دارند
از جمله تصویب اساس نامه / تعیین اعزای هیات مدیره / تعیین بازرس / تصویب صورت های
مالی / تغییر اساس نامه / تصویب سود و زیان و نحوه تقسیم سود.
مجمع عمومی عادی (سالانه) با حضور کلیه سهامداران و تمام
کسانی که حق دادن رای دارند برگزار می شود و در صورت غیبت سهامداران تعداد باید
بیشتر از نصف باشد. زمان و مکان مجمع توسط هیات مدیره باید به کلیه سهامداران
ابلاغ شود.
تبصره: زمان مجمع عمومی سالانه طبق زمانی است که در اساس
نامه ذکر می شود. هر گونه تغییر در زمان این مجمع باید قبل از موعد مقرر به اطلاع
کلیه سهامداران برسانند.
(اطلاع رسانی در شرکتهای بزرگ از طریق روزنامه ی محلی و
روزنامه ی کثیرالانتشار می باشد) اگر اولین بار تعداد به خد نصاب نرسید برای تشکیل
مجمع عمومی بعد از روز باید مجمع عمومی بعد از 10 روز باید مجمع عمومی سالانه یا
مجمع فوق مجددا تشکیل شود و اگر آگهی ثبت روزنامه خاص صورت گیرد باید حتما عبارت (مجمع
عمومی مجدد) تهیه شود. در مجمع عمومی مجدد تعداد باید بیش از یک سهم باشد مواردی
که در مجمع عمومی سالیانه به آن رسیدگی می شود.
1-
رسیدگی به تراز نامه
2-
حساب سود و زیان مالی سال قبل
3-
صورت دارایی، مطالبات و دیون شرکت
4-
رسیدگی به گزارش مدیران، بازرس یا بازرسان
5-
سایر موارد حساب های سال مالی
در مجمع عمومی سالیانه بدون قرائت گزارش بازرسان هر تصمیم
که نسبت به ترازنامه و حساب سود و زیان گرفته شود اعتبار قانونی ندارد. اگر مجمع
عمومی سالیانه در موعد مقرر طبق اساس نامه توسط هیات مدیره تشکیل نشود بازرسان
مکلفند نسبت به تشکیل مجمع عمومی اقدام کنند.
هیات مدیره متشکل از رییس هیات، نایب رییس، منشی و اعضای
هیات مدیره.
شرکت سهامی از بین اعضای هیات مدیره اداره می شود شرکت
سهامی عام نباید کمتر از 5 نفر باشد و خاص نباید از سه نفر باشد. هیات مدیره می
تواند طی مدت 2 سال در یک شرکت حضور داشته باشد. انتخاب مجدد هیات مدیره بعد از 2
سال بلامانع است. عزل هیات مدیره در جلسه فوق العاده گفته می شود که در موعد مقرر
نباشد .
اختیارات هیات مدیره: تعیین مدیر عامل ـ تشکیل مجمع عمومی
سالیانه (طبق اساس نامه یا جدا از آن)
بازرس: تعیین بازرس از اختیارات مجمع عمومی است. در شرکتهای
سهامی بازرس در جلسه اول هیات مدیره از بین اعزای هیات مدیره تعیین می شود. عمر
بازرس حداکثر یک سال است. در مجمع عمومی یا در مجمع فوق العاده می توان بازرس را
ابقا یا عزل کرد.
از وظایف بازرس: بازرس موظف است درباره صحت و درستی صورت
های دارایی و صورت حساب مالی و عملکرد سود و زیان و تراز نامه مدیران و همچنین صحت
مطالب و اطالعات و گزارشاتی که مدیران ارشد مطرح می کنند تحقیق و تفحص کنند. بازرس
هر وقت که احساس کرد هر زمان به دلخواه تمام اسناد و مدارک شرکت را بررسی کند در
صورتی که بازرس از اعضای درجه 1 و 2 و 3 هیات مدیره باشد طبق ماده 147 قانون تجارت
ارزش قانونی ندارد و گزارشات آن ارزش قانونی ندارد. تعیین حق الزحمه بازرس با مجمع
عمومی سالیانه می باشد. بازرس به هیچ وجه نمی تواند در معاملات شرکت به طور مستقیم
یا غیر مستقیم نفع ببرد و سهیم نیست.
سند: عبارت است از هر نوشته ای که در مقام دفاع قابل استناد
باشد وجه حقوقی و کیفری داشته باشد سند دو دسته است سند عادی و سند رسمی.
سند رسمی: سند دفاتر اسناد رسمی است از طرف دولت تایید شده
در ادارات ثبت است.
سند عادی: اسناد تجاری همان اسناد عادی هستند.
منظور از اسناد تجاری همان اسناد عادی است که در امور
معاملات و امور تجاری به کار می رود هر چند ممکن است شخص غیر تاجر از آن استفاده
کند.
اسناد تجاری: چک ـ سفته ـ برات
اسناد تجاری دارای قواعد مشترک زیر می باشند:
1-
جانشین پول نقد
2-
وسیله اعتبار
3-
جلوگیری از جا به جایی
برات: عبارت است از سندی که به موجب آن شخص به دیگری دستور
می دهد مبلغ معینی را در وجه شخص معین یا عامل یا به حواله کرد آن شخص در موعد
معین بپردازد.
شرایط برات و آثار آن: (الزامات برات)
1-
مهر یا امضا
2-
قید کلمه برات در روی ورقه
3-
تاریخ تحریر
4-
اسم شخصی که باید برات را تایید کند
5-
تعیین مبلغ برات
قبول یا رد برات : یکی از خصوصیات مهم برات و اختلاف اساسی
آن با چک و سفته مساله قبول و رد برات گیر (شخص ثالث: بدهکار) می باشد.
قبول برات: طبق ماده 235 برات باید به محض ارائه در ظرف 24
ساعت از تاریخ ارائه، قبول یا رد شود. موضوع قبول برات اصولاً مهلتی ندارد و
حداکثر ظرف 24 ساعت پس از ارائه قبول یا رد شود.
منظور از رد برات: تصریح به عدم تعهد پرداخت وجه برات از
طرف شخص ثالث یا بدهکار.
آثار برات (آثار حقوقی ظهر نویسی):
1-
مسئولیت دربرات
2-
مسئولیت تضامنی
3-
ضمانت از مسئولین برات
4-
ورشکستگی مسئولین برات
5-
حق مراجعه به مدیران و تسویه همه ورشکستگان
6-
عدم حق مراجعه مدیران و تصویب یکدیگر
سفته : طبق ماده 307 سفته سندی است که به موجب آن امضا
کننده تعهد می کند مبلغی در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معین و
یا به حواله کرد آن شخص کارسازی می نماید.
چک: ازجمله اسنادی است که برخلاف برات وسفته که
موارداستعمال محدودی دارندچک یک سند قابل انتقال پول است
تعریف چک طبق قانون ماده 310 تجارت: چک نوشته ای است که به
موجب آن صادر کننده وجهی را که نزد شخص ثالث (بدهکار) دارد بعضاً استرداد یا به
دیگری واگذار می نماید.
انواع چک های شامل قانون:
1-
چک عادی: چکی است که اشخاص به حساب جاری خود صادر و دارنده
آن ضمانتی جز اعتبار صادر کننده آن ندارد.
2-
چک تایید شده: چکی است که اشخاص به حساب جاری خود صادر و
توسط بانک بدهکار پرداخت وجه آن تایید می شود.
3-
چک تضمین شده : چکی است که توسط بانک به عهده همان بانک به
درخواست مشتری صادر و پرداخت وجه آن توسط بانک تضمین می شود.
4-
چک مسافرتی: چکی است که توسط بانک صادر و وجه آن در هر یک
از شعب کلیه بانکها پرداخت می گردد.
چک بی محل: طبق ماده 3 قانون صادر کننده چک باید در تاریخ
صدور معادل مبلغ چک در بانک مربوطه وجه نقد و یا اعتبار قابل استفاده داشته باشد.
در موارد زیر چک در حکم چک بی محل خواهد بود:
1-
در صورتی که چک در تاریخ صدور دارای محل بوده ولی صادر
کننده قبل از دریافت به وسیله دارنده وجه آن را به نحوی از بانک خارج کند. (قبل از
سررسید موعد چک حسابش را خالی کند)
2-
صادر کننده چک به بانک دستور عدم پرداخت بدهد.
3-
صادر کننده چک به صورتی چک را تنظیم کند که بانک به دلایلی
از طریق عدم مطابقت امضا و خط خوردگی و غیره از پرداخت آن خودداری کند.
مجازات چک بی محل:
طبق ماده 7 قانون صدور چک، چک بی محل مستلزم 3 نوع مجازات
است:
1-
حبس تعزیری از 6 ماه تا 2 سال
2-
جریمه نقدی معادل
وجه چک یا
کسر موجودی هنگام ارائه چک
3-
ممنوعیت از داشتن دسته چک برای مدت سه سال
اسناد در وجه حامل: سند در جه حامل سندی است که مشخصات
دارنده سند روی آن درج نشده و قابل پرداخت حامل آن است.
اصولاً در موارد زیر چک حامل پرداخت نمی شود:
1-
در صورت توقیف وجه از طرف پلیس یا مقامات قضایی
2-
در صورت امتناع حامل از تسلیم سند در مقابل پرداخت
3-
در صورت عدم مالکیت دارنده سند نسبت به آن در دادگاه احراز
گردد.
شرکت تضامنی: شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور
تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای
پرداخت تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام بدهی شرکت (در زمانی
که شرکت اعلام ورشکستگی کند) است. شرکت تضامنی مسئولیت شرکا زیاد است. در حالت
عادی که شرکت جوابگوی بدهی است این مطلب صادق نیست شرکت تضامنی زیاد در عرف نیست.
هر قراردادی که بین شرکا بر خلاف این اصل ترتیب داده شود در مقابل اشخاص ثالث
اعتباری ندارد و باطل است. در اسم شرکت تضامنی باید عبارت شرکت تضامنی و لااقل اسم
یک نفر از شرکا ذکر شود در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید
بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عباراتی از قبیل شرکا یا برادران نیز
قید شود. شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی و سرمایه غیر نقدی
تمام شرکا بررسی و در اساس نامه قید شود.
در شرکت تضامنی معمولاً به نسبت سهم هر شریک بین شرکا مشخص
می شود و اگر مورد خاصی غیر از این باشد حتماً باید در ابتدای کار ذکر شود و بین
شرکا مشخص و معین باشد. در این شرکت شرکا باید یک نفر از میان خود یا خارج از شرکت
به سمت مدیر معین نمایند. در شرکت تضامنی هیچ یک از شرکا نمی توانند سهم خود را به
دیگری منتقل کنند مگر با رضایت تمام شرکا. تا زمانی که شرکت منحل نشده و اعلام
ورشکستگی نکرد مطالبه قروض و بدهی شرکت باید از خود شرکت به عمل آید و پس از
انحلال یا ورشکستگی طلبکاران شرکت می توانند برای وصول مطالبات خود به هر یک از
شرکا که بخواهند و یا به تمام آنها رجوع کنند در این صورت هیچ یک از شرکا نمی
توانند به استناد اینکه میزان بدهی شرکت از میزان سهم او در شرکت بیشتر است از
پرداخت بدهی شرکت امتناع ورزند.
شرکت های مختلط: به دو نوع است یا سهامی یا غیر سهامی.
شرکت مختلط غیر سهامی: شرکتی است که برای امور تجارتی در
تحت اسم مخصوص بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود
بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شرکت مختلط غیر سهامی ترکیبی از شرکت تضامنی و
شرکت با مسئولیت محدود است. شریک ضامن مسئول کلیه بدهی و قروضی است که ممکن است
علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود و همچین شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت
او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته و یا بایستی بگذارد. باید در اسم
این شرکت عبارت شرکت مختلط و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. اداره شرکت
مختلط غیر سهامی به عهده شریک یا شرکا ضامن و حدود اختیارات آنها همان است که در
مورد شرکای شرکت تضامنی مقرر است. شریک با مسئولیت محدود نه به عنوان شریک حق
اداره کردن شرکت را دارد و نه اینکه اداره امور شرکت از وظایف و اختیارات او است.
مشاغل تجاری (دلالی ـ حق العمل کاری ـ حمل و نقل)
دلال: کسی است که در مقابل دریافت فرد واسطه انجام معامله
شده یا برای کسی که می خواهد معامله ای انجام دهد طرف معامله ای پیدا کند.
اصولاً قرارداد دلالی تابع مقررات وکالت است و در واقع دلال
به نوعی وکیل کسی است که فروشنده می باشد.
دلال نمی تواند به جای یکی از طرفین معامله وجهی بگیرد یا
اینکه زمانی می تواند وجه توافق شده را دریافت کند که به تعهدات خود عمل کرده
باشد.
دلال فقط زمانی می تواند زودتر از موعد تعهدات خود وجهی
دریافت کند که اجازه نامه وکالت داشته باشد.
دلال مسئول تمام اشیا و اسنادی است که ضمن معامله به او
داده می شود یعنی دلال مسئولیت ضمانت (اشیا و اسناد امانت) را دارد.
دلال در صورتی که در معامله سهیم باشد به امر خودش ضامن
اجرای تعهدات نیز می باشد چون خودش مستقیماً ذی نفع می باشد.
در صورتی دلال می تواد حق دلالی دریافت کند که معامله با
راهنمایی وساطت او تمام شده باشد.
اگر دلال بر خلاف وظیفه خود نسبت به کسی که او را مامور
کرده به نفع طرف دیگر عمل نماید و یا بر خلاف عرف تجارتی از طرف مقابل وجه یا رشوه
دریافت نماید در این صورت مستحق اجرت و مخارجی که انجام داده نبوده و علاوه بر این
به مجازات خیانت درامانت هم محکوم می شود. (چون دلال تابع قانون وکالت است)
دلالی معاملات ممنوع هیچ اجرتی ندارد. مثل دلالی مشروبات
الکلی ـ مواد مخدر.
هر دلال باید یک دفتر تجارتی داشته باشد.
موارد معاملاتی حتما باید در دفتر او و با امضای طرفین ثبت
شود.
قوانین دفتر دلال شامل قوانین دفاتر تجارتی است.
شرایط معامله در دفتر دلال باید برای معاملات فوری و یا
اینکه برای معاملاتی باشد که مدت بدست آوردن آن مال یا شی مشخص باشد.
حق العمل کاری (کمیسیون)
حق العمل کاری: کار کسی است که به اسم خود ولی به حساب
دیگری (آمر) معاملاتی کرده و در مقابل حق العمل دریافت می کند. (مانند نمایشگاه
اتومبیل)
جز در موارد خاص مقررات حق العمل کاری شامل مقررات وکالت می
باشد.
حق العمل کار: مکلف به بیمه کردن اموالی است که موضوع
معامله است نمی باشد مگر اینکه آمر دستور به انجام این کار دهد.
همچنین حق العمل کار باید آمر را از جریان اقدامات خود مطلع
کرده و در موارد خاص کوچکترین مساله ای را در مورد معامله به ایشان گوشزد کند.
اگر حق العمل کار اموال موضوع موضوع معامله را به کمتر از
مقدار معینی که آمر تعیین کرده بفروشد مسئول تفاوت قیمت است، مگر اینکه ثابت کند
که جلوی ضرر را گرفته است و در زمان معامله اجازه آمر مقدور نبوده است.
اگر موضوع معامله کالایی باشد که سریع الفساد باشد و برای
حق العمل کار ارسال شده باشد در آن زمان حق العمل کار می تواند در صورتی که منافع
آمر ایجاد می کند به اطلاع دادستان برساند که چنین مساله ای پیش آمده تا دادستان
دستور فروش اموال سریع الفساد را بدهد (زمانی که آمر در دسترس نباشد).
اگرحق العمل کاردر معامله مقصر باشدبایداز عهده کلیه خسارتی
که از عدم دستور آمر ناشی شده است را پرداخت کند.
مخارجی که حق العمل کار انجام می دهد (برای انجام معامله) و
به نفع آمر هم باشد باید آمر در اصل و منفعت معامله به حق العمل کار مخارج را
بپردازد.
شرکت مختلط سهامی :
شرکتی است که در طرح اسم مخصوص بین یک عده شرکای سهامی و یا
چند نفر شریک ضامن (تضامنی) تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آنها
به صورت سهام است و مسئولیت آنها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند.
شریک ضامن (تضامنی): کسی است که سرمایه او به صورت سهام نمی
باشد ولی مسئول کلیه بدهی و قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود.
در نام شرکت سهامی مختلط باید عبارت شرکت مختلط و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید
شود. مدیریت این گونه شرکتها مخصوص به شریک ضامن است.
در هر یک از شرکتهای مختلط سهامی هیات نظارتی مرکب از سه
نفر از شرکا برقرار می شود و این افراد را مجمع عمومی شرکا بلافاصله بعد از تشکیل
قطعی شرکت و قبل از هر اقدامی در امور شرکت معین می کنند و اولین هیات نظارت برای
مدت یک سال حق نظارت دارندوممکن است دوباره انتخاب شوندو انتخاب مجدد هیات نظارت
بلا مانع است
شرکت نسبی: شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص
بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در
شرکت گذاشته اند. در اسم شرکت نسبی عبارت شرکت نسبی و حداقل اسم یک نفر از شرکا
باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد بعد از اسم
شریک یا شرکایی که ذکر شده عباراتی از قبیل و شرکا و برادران از همین نوع است. اگر
دارایی شرکت نسبی برای پرداخت تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکا به نسبت
سرمایه ای که در شرکت دارند مسئول پرداخت بدهی شرکت هستند. تا زمانی که شرکت نسبی
منحل نشده مطالبه قروض و بدهی آن باید از خود شرکت به عمل آید و فقط پس از انحلال
و یا ورشکستگی طلبکاران می توانند با رعایت اصل فوق به فرد فرد شرکا مراجعه کنند.
قرارداد حمل و نقل: در قانون تجارت تعریف دقیقی از قانون
حمل و نقل نداریم اما به طور کلی قرارداد حمل و نقل عبارت است از قراردادی که به
موجب آن متصدی حمل و نقل متعهد می شود در قبال دریافت اجرت اشیایی که به او داده
می شود را در محل دیگری تحویل دهد و یا اینکه اشخاص را از محل به محل دیگر جا به
جا کند.
مواردی که قبل از حمل و نقل و بعد از حمل و نقل باید انجام
پذیرد:
1-
متصدی حمل و نقل بار را قبول کند.
2-
فرستنده بار را برای حمل و نقل تحویل متصدی بدهد.
3-
متصدی در زمان بارگیری و خالی کردن یا تحویل باید از کالا
مراقبت کند نگهداری کند.
در قرارداد حمل و نقل طرفین معامله به شرح زیر می باشد:
1-
متصدی حمل و نقل که همان شخصی است که بار را قبول می کند.
2-
فرستنده همان شخصی است که بار را برای حمل و نقل تحویل
متصدی حمل و نقل می دهد.
3-
گیرنده کالا که ممکن است همان شخص فرستنده باشد یا شخص
دیگری.
قراردادهای تجاری: شامل فروش ، رهن ، وصیغه
، ودیعه
مواردی که در قرارداد فروش داخلی باید رعایت شود (اصول
قرارداد فروش):
1-
طرفین قرارداد
2-
موضوع قرارداد
3-
مهلت تسلیم کالا (خدمات (فروش))
4-
مبلغ قرارداد
5-
فسخ قرارداد
طرفین قرارداد: باید عادل، بالغ و قصد معامله داشته باشند و
در شرایط کاملاً هوشیار و (صحت و سلامت) باشند.
موضوع قرارداد: کالا یا خدمات موجود باشد و یا اینکه موعد
تعیین شده قابل فروش باشد. فروش کالاهای غیر متعارف و یا خدمات غیر متعارف جزء
قراردادهای فروش نمی باشد. بار یا کالا یا خدمات باید ارزش مالی یا ریالی داشته
باشد و در هنگام فروش طرفین معامله به قیمت توافقی دست پیدا کنند.
مهلت تسلیم کالا: باید حتماً در قرارداد ذکر شود و می
توانند طرفین به ازای دیر کرد کالا (آماده نبودن کالا) مبغلی را به عنوان جریمه
(بستگی به نوع کالا) تعیین کنند.
مبلغ قرارداد: همان ارزش ریالی کالا می باشد و ممکن است
طرفین هزینه حمل و نقل، افت یا افزایش قیمت و هزینه دلال (بنگاه) بپردازد و اینکه
طریقه پرداخت حتماً باید ذکر شود (پول، چک، سفته، نسیه).
فسخ قرارداد: فسخ قرارداد مدت زمانی است که به طرفین اجازه
داده می شود معامله را کنسل کنند و یا ممکن است جریمه یا جرم زبان یا حق فسخ را
تعیین کنند که در صورت فسخ قرارداد این مبلغ اعمال می شود.
فروش بین المللی: منظور از فروش بین المللی آن دسته از
معاملات فروش است که در بنادر و در حیطه مرزهای دریایی انجام می شود:
1- قرارداد فروش (free on board) fob:
شامل قیمت کالا به انضمام مخارجی است که از محل فروش (درب
کارخانه) تا روی کشتی انجام می شود. (درب کارخانه روی کشتی)
2- قرارداد فروش (cost and freight) c and f:
یعنی حمل دریایی کالا هم علاوه بر قسمت فوق (fob) به عهده فروشنده است. درب کارخانه روی کشتی
3- قرارداد فروش (cost insurance freight) cif:
یعنی علاوه بر c and f , fob
شامل بیمه حمل و نقل فروش می شود.
ودیعه: عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری
می سپارد برای اینکه آن را به صورت مجانی نگهداری کند. ودیعه عقدی است جایز یعنی
یک طرفه قابل فسخ است.
عقید جایز ـ عقد لازم
ودیعه عقد جایز است که یک طرفه قابل فسخ است عقد لازم و عقد
جایز
کسی می تواند مالی را به دیعه بگذارد که مالک یا نایب یا
وکیل یا قائم مقام آن مال باشد و یا در واقع از طرف مالک اجازه ودیعه باشد.
امین ضامن تلف و نقصان مالی که به سپرده شده است نمی باشد
مگر اینکه افراط و تفریط کرده باشد. امین در مقام یا جایگاه حفظ مال ودیعه در
زمانی که واقعه یا حادثه ای رخ دهد که نتواند آن را دفع کند آن وقت مسئول خرابی یا
نقصان آن بار نیست.
رهن و وصیغه یکی است.
رهن یا وصیغه عقدی است که به موجب آن مدیران مالی را برای
وصیغه به دائن (کسی که دین را می گیرد) می دهد. هر مالی که قابل نقل و انتقال
قانونی نیست نمی تواند مورد رهن یا وصیغه قرار می گیرد مثل مسجد مثل اوقاف یا زمین
وقفی رهن دارنده را راهن و طرف دیگر را مرتهن می گویند.
ورشکستگی: اگر بر اساس زیان های وارده حداقل نصف سرمایه
شرکت از میان برود هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده بگیرد و
صاحبان سهام را دعوت کند تا موضوع انحلال یا بقای شرکت را با آنه مشورت کند.
دلایل ورشکستگی: درون سازمانی ـ بیرون سازمانی
دلایل ورشکستگی درون سازمانی : مدیریت ناکارا ـ سرمایه
ناکافی ـ خیانت و تقلب پرسنل ـ ایجاد و توسعه بیش از اندازه اعتبار
دلایل ورشکستگی بیرون سازمانی: نوسانات تجاری ـ تامین مالی
از بیرون ـ تصادفات (حوادث غیر مترقبه) ـ تغییرات در تجارت و تغییرات در تقاضای
عمومی ـ ویژگی های سیستم اقتصادی رقابت.
سیستم های رقابتی:
1- انحصار کامل 2-
انحصار نسبی 3- بی انحصار
انحصار کامل: وارد شدن در این بازار خیلی سخت است زیرا قدرت
دست رقبای قدیمی است در صورت وارد شدن بلا استثنا شکست می خورند.
دلایل شکست: محصول تمام شده را پایین می آورند مگر اینکه
نهاد بزرگ و محکم دولتی پشت آن باشد.
انحصار نسبی: رقابت در این بازار به چشم می آید مبنای کار
بر اساس کیفیت و قیمت محصول است وارد شدن در این بازار خیلی راحت تر است اما تجربه
ـ سرمایه ـ نیروی انسانی و اعتبار بالایی می خواهد. نمونه این بازار ماست در شرکت
لبنیات.
بی انحصار: بازاری است که رقابت جنبه واقعی ندارد و بیشتر
روی قیمت است نه کیفیت. در این بازار مشتری به دلایل زیر از آن فروشنده خرید می
کند.
1-
ارزانی
2-
نسیه یا پرداخت
3-
اعتبار قدیمی عرضه کننده محصول
4-
کیفیت مهم نیست.
خصوصیت بازار انحصار کامل: قیمت همیشه نوسان رو به بالا ـ
کیفیت نسبی (نوسان) رو به پایین
آثار حکم ورشکستگی:
1-
ممنوعیت تاجر از مداخله در اموال خود
2-
تعلیق دعاوی تاجر
3-
حال شدن تمام دیون (به روز شدن تمام بدهی ها)
در مواقع زیر تاجر ورشکسته می تواند دخالت کند:
1-
امور غیر مالی (امور شخصی)
2-
مسکن مورد نیاز وی و افراد تحت تکلفش
3-
وسیله نقلیه مورد نیاز و متناسب با شأن وی
4-
اثاثیه مورد نیاز زندگی برای رفع نیازهای ضروری
5-
آذوقه و مواد غذایی موجود به قدر احتیاج
6-
کتب و ابزار علمی و تحقیقاتی
7-
وسایل و ابزار شخصی
آثار ممنوعیت تاجر از مداخله در اموال خود:
1-
تاجر نمی تواند قراردادی را در امور مالی خودش منعقد سازد.
2-
پرداخت وجه از جانب تاجر به طلبکاران ممنوع است و هدف این
حکم رعایت اصل تساوی بین طلبکاران
در صورتی که تاجر معمله سود آوری انجام دهد تکلیفش چیست؟
در این صورت فقط مدیر تسویه و طلبکاران حق استناد به این
ماده را دارند و آنها نیز وقتی ببینند معامله سودآور بوده مسلماً اعتراض نخواهند
کرد چرا که می توانند به منافع خودشان برسند.
حال شدن دیون:
انواع دیون:
1-
دیون تاجر به دیگران (بدهی)
2-
دیون دیگران به تاجر (طلب)
دیون تاجر به دیگران: همین که حکم ورشکستگی صادر شد تمام
بدهی تاجر جزو مبلغ ورشکستگی می آید و تمام بدهی های بلند مدت نیز به روز می شود.
دیون دیگران به تاجر: این دیون به روز نمی شود و باید سر
موعد پرداخت شود.
اقسام عقود و معاملات
تعریف عقد: عقد عبارتست از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک
یا چند نفر دیگر متعهد به انجام کار واحدی می شوند و باید مورد قبول طرفین باشند.
انواع عقود: لازم ـ جایز ـ خیاری (اختیاری) ـ منجز یا معلق
تعریف عقد لازم: عقدی است که طرفین معامله حق فسخ معامله را
نداشته باشند مگر اینکه قانون در موارد خاص معین کرده باشد. مثل خرید و فروش،
اجاره، نکاح
عقد جایز: عقدی است که هر یک از طرفین بتوانند یک طرفه در
هر زمانی که بخواهند معامله را فسخ کنند. مثل وکالت، عاریه
عقد خیاری: عقدی است که برای طرفین معامله یا یک نفر شخص
ثالث اختیار فسخ وجود داشته باشد.
عقد منجر یا معلق: عقدی است که مشروط به تحقیق شرط ضمن عقد
باشد. عقد خیاری و معلق می توانند عقد لازم و جایز باشند.
شرایط اساسی برای صحت قرارداد:
هر قراردادی باید 4 مورد زیر را داشته باشد تا آنرا نافذ
بدانیم (باطل نباشد و قابل پیگیری باشد)
1-
عقد و رضای طرفین
2-
اهلیت داشته باشد
3-
موضوع معین یا مورد معامله
4-
جهت قرارداد مشروعیت داشته باشد.
1-
قصد و رضای طرفین: عقد باید به صورت مکتوب باشد و طوری باید
نوشته شود که قصد طرفین قابل احراز و مشخص باشد (قابل مشاهده) مثل قولنامه کسی که
در حالت عادی نباشد معامله باطل است.
2-
اهلیت: طرفین معامله باید اهلیت داشته باشند یعنی رشید
باشند (محجور نباشند) معامله محجوری هیچ اعتباری ندارد.
3-
مورد معامله یا موضوع معین: باید مال یا عملی که هر یک از
طرفین در هنگام عقد تعهد تسلیم یا ایفای آن را بدهند . مورد معامله نیز باید ارزش
ریالی داشته باشد یا متضمن سود باشد.
4-
جهت قرارداد: جهت معامله باید مشروع باشد و مخالف دین، شرع،
نظام نباشد. در معامله لازم نیست جهت آن قید شود اما اگر تشریح شود باید مشروح
باشد.
اثر معاملات:
1-
قواعد عمومی
2-
خسارت عدم اجرای تعهد
3-
اثر عقود نسبت به اشخاص ثالث
4-
شرایط ضمن عقد
1-
قواعد عمومی: عقودی که بر طبق قانون واقع می شوند بین طرفین
لازم الاجرا هستند مگر اینکه با رضایت طرفین و یا به علت قانونی فسخ یا باطل شوند.
کلیه عقود نه تنها طرفین را به انجام تعهدات آن ملزوم می کند بلکه به نتایج حاصل
از آن نیز متعهد می شوند. مثل عقد نکاح بحث تمکین از طرف خانم و بحث نفقه از طرف
آقا باید رعایت شود.
2-
خسارت عدم اجرای تعهد: در مورد عدم اجرای تعهد از جانب یکی
از طرفین، طرف دیگر نمی تواند ادعای خسارت کند مگر اینکه برای اجرای تعهد مدت
معینی مقرر شده باشد و آن مدت منقضی شده باشد (تمام شود) و اگر مدت خاصی نداشته
باشد یا تعیین نشده باشد در صورتی که مدعی ثابت کند که متخلف اختیار انجام تعهد را
داشته و تعهد را انجام نداده و سرباز زده می تواند ادعای خسارت کند. زمانی که
متخلف ثابت کند که عدم انجام تعهد به واسطه یک علت خارجی بوده آن گاه از پرداخت
خسارت معاف می شود (بسته به نظر قاضی) مثل سیل ـ طوفان ـ جنگ ـ زلزله
3-
اثر عقود نسبت به اشخاص ثالث: معامله و تعهدات آن نسبت به
طرفین معامله و قائم مقام قانونی (وکیل ـ وسیع یا قیم یا ولی) قابل اجرا می باشد
مگر در مواردی که معامله به قصد و به نفع شخص ثالث باشد.
شرایط ضمن عقد: اقسام شرط ـ اقلام شرط
اقسام شرط: دو نوع شرط داریم.
الف) شرطی که خودش باطل است ولی عقد را باطل نمی کند که به
سه دسته تقسیم می شود.
1-
شرطی که انجام آن مقدور نیست.
2-
شرطی که در آن نفی و فایده ای نباشد.
3-
شرطی که نامشروع باشد.
ب) شرطی که خودش باطل است عقد را نیز باطل می کند.
1- شرط خلاف خود عقد باشد
2- مجهول باشد.
اقسام شرط: شرط به سه نوع است. شرط صفت ـ شرط نتیجه ـ شرط
فعل.
1
ـ شرط صفت: راجع به کمیت و کیفیت معامله بحث می کند.
2
ـ شرط نتیجه: شرطی است که در آن تحقق امری در خارج شرط شود.
(در آینده)
3 شرط فعل: شرطی است که در آن اقدام یا عدم
انجام به کاری به یکی از طرفین معامله یا شخص ثالث شرط شود.
نکته شرط صفت: هرگاه در شرط صفت آن صفت مورد نظر موجود نباشد
کسی که شرط به نفع او شده اختیار فسخ معامله را خواهد داشت.
نکته شرط نتیجه: هرگاه در شرط نتیجه انجام وصول آن نتیجه
موقوف به سبب خاصی نباشد آن نتیجه به نفس تعهد انجام شده حاصل می شود.
نکته شرط فعل: در این شرط کسی که ملزم به انجام شرط شده
باید آن را انجام دهد و در غیر این صورت طرف مقابل می تواند از متخلف شکایت کند.
تاجر: کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجاری قرار
داده است و از این راه امرار معاش می کند.
معاملات تجاری شامل موارد ذیل است:
معاملات اصلی:
1- خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره
نکته: کلیه معاملات منقول تجاری محسوب می شود.
کلیه معاملات غیر منقول قراردادهای تجاری خصوصی می باشد
شامل معاملات نیست.
2- متصدی حمل و نقل (بار و مسافر) (آبی، هوایی، زمینی)
3- دلال یا دلالی حق العمل کاری
4- تاسیس و راه اندازی کارخانه مشروط بر اینکه باری رفع
احتیاجات شخصی تاجر نباشد.
5- متصدی عمل حراجی
6- نمایشگاه های عمومی
7- عملیات صرافی و بانکی
8- معاملات برداتی (بین تاجر و غیر تاجر)
9- عملیات بحری و غیر بحری (دریایی و غیر دریایی)
10- عملیات کشتی سازی و فروش کشتی و لنج و قایق
معاملات تبعی: معاملاتی که به
اعتبار شخصی منعقد می شود به شرطی که آن شخص تاجر باشد. و اگر شخص غیر تاجر باشد
دیگر معاملات تبعی نیست و شامل قراردادهای خصوصی می شود طبق ماده 10 قانون مدنی.
موارد ذیل شامل معاملات تبعی می شود:
1-
کلیه معاملاتی که بین تاجر و تاجر
2- کسبه با تاجر 3- بانکها با تاجر
2-
کلیه معاملاتی که تاجر با غیر تاجر برای احتیاجات تجاری خود
انجام می دهد.
3-
کلیه معاملات شرکتهای تجاری
4-
کلیه معاملاتی که نمایندگی یا پرسنل یاخدمه تاجر(شرکت
تجاری) برای امورتجاری مافوق خود انجام میدهد.
ماده 3 اصلاحی قانون چک: صادر کننده چک باید در تاریخ مندرج در آن معادل
مبلغ مذکور را به صورت وجه نقد در حسابش داشته باشد و قسمتی از وجه اگر در حسابش
در نباشد چک قابل برگشت است.
در موارد ذیل چک قابل تعقیب است بلکه کیفری نیست (یعنی جنبه
حقوقی دارد)
1-
در صورتی که ثابت شود چک سفید امضا داده شده باشد.
2-
هر گاه در متن چک وصول وجه آن مشروط به تحقیق امر یا شرطی
باشد.
3-
چنانچه در متن چک قید شده باشد چک بابت تضمین یا ضمانت
انجام معامله و یا تعهدی است.
4-
هر گاه بدون قید در متن چک ثابت شود که وصول وجه آن منوط به
تحقق شرطی بوده و یا چک بابت انجام معامله یا تعهدی است.
5-
در صورتی که ثابت گردد چک بدون تاریخ صادر شده و یا تاریخ
واقعی صدور چک مقدم بر تاریخ مندرج در متن چک باشد.
چک مفقودی: بحق حقوقی: صادر کننده چک یا مقام قانونی او (وکیل یا
وصی) با تسریع به اینکه چک مفقود یا سرقت و یا جعل شده و یا از طریق کلاهبرداری و
یا خیانت در امانت و یا جرایم دیگری حاصل گردیده می تواند کتباً دستور عدم پرداخت
وجه چک را به بانک بدهد و بانک پس از احراز هویت دستور دهنده از پرداخت وجه آن
خودداری خواهد کرد و در صورت ارائه چک بانک گواهی عدم پرداخت را با ذکر علت اعلام
شده صادر و تسلیم می نمایید.
بحث کیفری: چک سرقت می شود یا مفقود می شود ؟
دارنده چک می تواند علیه کسی که دستور عدم پرداخت داده
شکایت کند و هر گاه خلاف ادعای که موجب عدم پرداخت شده ثابت گردد، دستور دهنده
علاوه بر مجازات مقرر (بستگی به نوع مبلغ از 6 ماه تا 2 سال) متعهد به پرداخت کلیه
خسارت وارده به دارنده چک محکوم خواهد شد.
مالیات: مالیات عبارت است از قسمتی از درآمد یا ثروت افراد
که به منظور پرداخت بخشی از هزینه های عمومی و حفظ منافع اجتماعی و اقتصادی و
سیاسی کشور به موجب قانون و توسط دولت وصول می شود و به عبارت دیگر برای دوام و
قوام جامعه و ارائه خدمات اجتماعی توسط دولت هر یک از افراد جامعه با توجه به توان
خود مکلف هستند بهای قسمتی از این خدمات را به عنوان مالیات به دولت بپردازند و در
این مشارکت جمعی برای رسیدن به رشد، توسعه، رفاه و کرامت انسانی سهیم باشند.
هدف از وصول مالیات چیست؟
هر دولتی برای اداره جامعه نیازمند امکانات مالی است تا بتواند وظایفی که
از جانب مردم به عهده گرفته به نحو مطلوبی انجام دهد.
عمده ترین وظایف دولت در قبال دریافت مالیات به عهده دارد
شامل موارد ذیل می باشد:
1-
حفظ استقلال وتمامیت کشور ازطریق تامین وسایل و تجهیزات
دفاعی استقرارو اداره نیروهای نظامی وانتظامی
2-
ایجاد و توسعه راههای ارتباطی در جهت حمل و نقل
3-
تامین بهداشت، آب، برق، مخابرات و وسایل ارتباطی جمعی
4-
تامین آموزش در همه سطوح
5-
تامین قوه قضاییه برای حل و فصل دعاوی و استقرار امنیت
اجتماعی
6-
تامین مایحتاج عمومی افراد جامعه در یک سطح قابل قبول
7-
تعمیر زیر ساخت های اقتصادی و صنایع مادر برای ایجاد زمینه
های تولید و اشتغال
8-
تامین خود کفایی در علوم و فنون و صنعت کشاورزی
پایه مالیاتی چیست؟ یا قرینه مالیاتی: پایه مالیاتی عبارت است از عواملی که در هر رشته
از مشاغل با توجه به موقعیت و شغل برای تشخیص درآمد مشمول مالیات به طریق عل الرأس
ملاک و منبع اعمال فریب مالیاتی برای محاسبه درآمد مشمول مالیات قرار می گیرد.
این پایه ها عبارتند از:
1-
خرید سالانه
2-
فروش سالانه
3-
درآمد ناویژه (خالص)
4-
میزان تولید (کارخانجات)
5-
جمع وجوهی که بابت حق التحریر و حق الزحمه وصول و مصرف تمبر
عاید دفاتر اسناد رسمی می شود
6-
سایر عوامل به تشخیص کمیسیون
ضرایب مالیاتی چیست؟
ضرایب مالیاتی ارقامی هستند که به صورت درصد در درآمد مشمول
مالیات لحاظ می گردد. این ضرایب مالیاتی توسط کمیسیونی مرکب از نمایندگان سازمان
امور مالیاتی و بانک مرکزی و نماینده شورای اصناف و نماینده اتاق بازرگانی و صنایع
و معادن (بر اساس شغل مورد نظر) می باشد.
تشویقات مالیاتی:
اشخاص حقوقی و حقیقی چنانچه طی مدت 3 سال متوالی ترازنامه و
حساب سود و زیان و دفاتر و مدارک مربوطه آنها مورد قبول سازمان مالیاتی قرار گیرد
معادل 5% اصل مالیات 3 سال به عنوان جایزه
خوش حسابی کسب می گردد.
تنبیهات مالیاتی:
علی الرأس چنانچه اظهارنامه مالیاتی شخص (حقیقی یا حقوقی)
بنا به اسناد غیر واقعی و غیر معقول مورد قبول سازمان امور مالیاتی قرار نگرفت
کمیسیون یاد شده صنف یا شرکت فوق را با یک شرکت مشابه با همان شرکت مقایسه کرده
(از لحاظ فروش، خرید و تولید، خدمات، میزان نقدینگی، درآمد و غیره) و مبلغی را که
برای همان شرکت مقایسه شده به عنوان مالیات در نظر گرفته را برای همین شرکت به
عنوان جریمه منظور می کند.
مثل: دو شرکت کامپیوتری از لحاظ درآمد، خدمات، فروش و
نقدینگی در یک سطح می باشد افت بازار، تورم و غیره.
انواع مالیات:
1-
مالیات بر ارث
2-
مالیات بر درآمد
3-
مالیات بر درآمد حقوق
4-
مالیات بر درآمد اتفاقی
5-
مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی
6-
مالیات بر حق تمبر
بیمه حمل و نقل کالا
:
بیمه ای است که به موجب آن بیمه گر در مقابل حق بیمه ای که
از بیمه گذار دریافت می کند متعهد می شود در جریان حمل کالا از نقطه ای به نقطه
دیگر در صورت موقع حوادث موضوع بیمه چنانچه کالا تلف شده و دچار خسارت شود بیمه گر
متعهد می شود که زیان وارده را بعد از نظر کارشناسی به بیمه گذار پرداخت کند.
بیمه حمل و نقل به دو شکل است: انواع کلی =
1- ساده 2-
عمومی
1- بیمه حمل و نقل ساده: بیمه حمل و نقل کالا بیمه نامه ای
است که برای حمل کالای معینی صادر می شود و در آن مشخصات مورد بیمه از جمله نوع کالا،
مقدار و ارزش کالا نحو حمل قرارداد می شود و قید می گردد. در این بیمه ، بیمه گذار
موظف است حق بیمه ی مربوط را که در بیمه نامه تعیین شده بپردازد و بیمه گر نیز در
مقابل تعهد جبران خسارتهای احتمالی وارد به مورد بیمه (در جریان حمل از مبدا تا
مقصد) طبق شرایط بیمه نامه پرداخت نماید.
نکته: در برخی مواقع صدور بیمه نامه های حمل و نقل ساده به
دلیل تعداد بالای تکرار آن مقرون به صرفه نیست.
2- بیمه حمل و نقل عمومی: یک قرارداد کلی است که بین بیمه
گر و بیمه گذار منعقد می گردد و در آن شرایط اصلی بیمه و کلیات حقوق و تعهدات
طرفین معین می شود مشخصات محموله و نحوه
محل آن زمانی به اطلاع بیمه گر می رسد که بیمه گذار اقدام به حمل کالا می
نماید با صدور چنین قراردادی کلیه حمل و نقل هایی که بیمه گذار در آینده انجام می
دهد تحت پوشش بیمه قرار می گیرد مشروط به اینکه بیمه گذار مشخصات و نحوه حمل کالا
و وسیله ی محل مبدا و مقصد و آنچه در بیمه نامه پیش بینی نشده و احتیاج به تسریع
دارد قبل از حمل به اطلاع بیمه گر برساند تا بیمه گر نسبت به صدور گواهی بیمه
اقدام نماید.
بیمه نامه حمل و نقل کالا شامل 8 زیر مجموعه می باشد:
1-
بیمه نامه داخلی (عمومی)
2-
بیمه نامه وارداتی (عمومی)
3-
بیمه نامه ترانزیت (عمومی)
4-
بیمه نامه صادراتی (عمومی)
5-
بیمه نامه داخلی (عمومی)
6-
بیمه نامه وارداتی (ساده)
7-
بیمه نامه صادراتی (ساده)
8-
بیمه نامه ترانزیت (ساده)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1-
بیمه نامه داخلی (عمومی): کالایی که توسط اشخاص حقیقی یا
حقوقی در داخل کشور از شهری به شهر دیگر جا به جا می شود.
2-
بیمه نامه وارداتی (عمومی): کالاهایی که بنا به مصالح
مملکتی و نیازهای اقتصادی کشور از خارج وارد کشور می گردند در تحت عنوان این بیمه
پوشش قرار می گیرند.
3-
بیمه نامه صادراتی (عمومی): کالاهایی که توسط صادر کنندگان
جهت عرضه در بازار جهانی به خارج از کشور ارسال می گردد.
4-
بیمه نامه ترانزیت (عمومی) : قراردادهای بیمه حمل و نقل
کالای ترانزیت عمومی قراردادی می باشد که برای بیمه نمودن کالایی که از کشور خارجی
حرکت کرده و به کشور خارجی دیگر می رود.
به دو دسته تقسیم می شود:
1- عبوری: لزوماً از مرز ایران می گذرد.
2- غیر عبوری: می تواند از مرز ایران عبور نکند.
5-
بیمه نامه داخلی (ساده): کالایی که توسط اشخاص حقیقی و
حقوقی در داخل کشور از شهری به شهر دیگر جا به جا می شود.
تجارت الکترونیک:
تعریف: عبارت است از 1- خرید 2- فروش 3- مبادله 4- کالا 5-
خدمات 6- اطلاعات
که از طریق شبکه اینترنت عرضه می گردد. در این تجارت
فعالیتهای مختلفی در این تجارت از جمله مبادله تحویل فوری مطالب دیجیتال، انتقال
الکترونیکی وجوه، مبادله الکترونیکی سهام، طرحهای تجاری و مهندسی و خدمات پس از
فروش را در بر می گیرد.
چهارچوب تجارت الکترونیک:
1-
زیرساختار: شامل سخت افزار، نرم افزار، پایگاه های داده ای
و ارتباطی هست که برای انجام وظیفه در قالب خدمات بر روی اینترنت به کار می رود.
2-
خدمات: شامل دامنه گسترده ای است که بحث موارد اصلی تجارت
الکترونیک را در بر می گیرد. خرید، فروش، مبادله، کالا و خدمات، اطلاعات .
3-
محصولات: کالاهایی که در این حین نقل و انتقال می یابد.
مزایای تجارت الکترونیک:
1-
امکان ایجاد ارتباط با هم افرادی که برای تکمیل فرآیند
بازرگانی لازم است از طریق اینترنت به خرید و فروش و مبادله بپردازد.
2-
حذف واسطه و کاهش قیمت از 15% تا 50%
3-
امکان عرضه و فروش محصول از سوی تولید کننده به بازار تمام
کشورها
4-
امکان خرید کالا و خدمات از هر جای دنیا یا کشوری بدون
واسطه
5-
کاهش هزینه های ناشی از اشتباه های انسانی و ایجاد امکانات
بهتر برای مصرف کنندگان